Espainiako Estatuan, hizkera argiaren oinarri juridikoa Konstituzioko 20. artikuluan aurkitzen da, herritarrek informazio egiazkoa jasotzeko duten eskubidea eta administrazioaren komunikazio egokia bermatzen dituena. Horrez gain, gobernu irekiaren politikek administrazio-testuetan hizkera argiaren erabilera sustatzen dute, informazioa sinplifikatu eta herritarren ulermena hobetzeko neurriak proposatuz. Era berean, ISO 24495-1 (2023) eta ISO 24495-2 (2025) estandarrek dokumentu administratibo eta juridikoetan argitasuna eta egitura koherentea eskatzen duten nazioarteko jarraibideak ezartzen dituzte.

Euskal Autonomia Erkidegoan, hizkera argiaren erabilera hizkuntza-araubidearen baitan kokatzen da. Konstituzioaren 3. artikuluak eta Autonomia Estatutuaren 6. artikuluak euskararen eta gaztelaniaren koofizialtasuna ezartzen dute, herritarrek bi hizkuntzak modu egokian erabiltzeko eta administrazioak horien erabilera bermatzeko betebeharra zehazten du. Horri gehitzen zaio Euskararen erabilera normalizatzeko 10/1982 Legea , administrazio harremanetan euskararen presentzia eta ulermena sendotzeko helburua duena.

Testuinguru horretan kokatzen da 19/2024 Dekretua ere, Euskal Sektore Publikoan euskararen erabilera eta administrazio-komunikazioaren irizpideak arautzen dituena. Dekretuak zerbitzu-hizkuntza, lan-hizkuntza eta irudi instituzionalari lotutako printzipioak zehazten ditu, eta testuek argiak, ulergarriak eta herritarrei egokituak izan behar dutela ezartzen du.